1. Ik heb het niet geweten, mijn lieve dierb're Heer,
Dat Gij mij zo bemindet, zo onuitspreek'lijk teer,
Had ik het eer geweten, 'k was niet zo lange tijd,
In duisternis gebleven, en hoop'loos zelfverwijt.

2. Ik heb het niet geweten, toen alles mij ontviel.
Dat 't alles slechts moest dienen, tot lout'ring mijner ziel,
Had ik het eer geweten, mijn hart zou niet door pijn,
Zo wreed vaneen gereten, zo lang gefolterd zijn.

3. Ik heb het niet geweten, wat hemelzoete vreugd,
Hen die op U betrouwen, dag in dag uit verheugt.
Maar nu 'k U recht mag kennen, nu zeg ik al de tijd,
Dat Gij een rijke Jezus, mijn dierb're Heiland zijt.

Ik heb het niet geweten.