Afgedwaald, ach op het brede pad
Zwerf ik thans rond, o zo moe en mat
Ver van mijn huis en mijn vaderstad
Stort ik thans meen'ge traan
Beelden van wanhoop en levenssmart
Vullen mijn droevig berouwvol hart
O, ik keer weer, hoe de satan tart
'k Wil tot mijn Vader gaan

*
Ja, ik sta op en keer weer
'k Keer weer terug tot mijn Heer
'k Vlucht met mijn schuld tot 't kruis
'k Ga naar mijn Vaders tehuis

Waarom zou 'k sterven in 't vreemde land
Wenkt niet van ver mij des Vaders hand?
Ja, Hij vergeeft mij van zond' en schand'
'k Wil tot mijn Vader gaan
En ik wil tot Hem spreken: O Vader mijn
Stil toch mijn wroeging en hartepijn
Laat mij, o Vader, uw huurling zijn
Neem 'm in gena slechts aan

*

'k Hoor reeds Zijn stem die spreekt: Kom tot Mij
'k Maak u van al uwe banden vrij
Waar is een helper zo trouw als Hij?
'k Zal naar mijn Vader gaan
Niemand die zorgde ooit voor mijn ziel
Die mij weerhield als 'k in zonde viel
Neen, 'k zal niet langer Gods Geest weerstaan
'k Wil tot mijn Vader gaan

*
~ Glorieklokken nr.97 ~
De verloren zoon.
Tekst: M.A. Alt
Uit: Greatest Hymns